Święci i błogosławieni


12 października

Św. Wilfryda, biskupa Yorku

Urodzony w północnej Anglii w roku 634, po studiach w Canterbury, Lugdunie (Lyonie) i Rzymie został opatem klasztoru w Riponie. Mianowany biskupem Yorku, zwlekał z objęciem stolicy, tak iż tymczasem wyznaczony został na tę diecezję św. Chad (Ceadda). W roku 669 objął wreszcie św. Wilfryd biskupstwo, co znów spowodowało niezadowolenie króla Egfryda, który wpłynął na św. Teodora z Canterbury - prymasa - aby ten podzielił diecezję na dwie. Św. Wilfryd apelował do Rzymu, i to skutecznie; gdy jednak powrócił, musiał uchodzić przed królem. Przez pięć lat pracował na misjach wśród południowych Saksonów, aż go wezwano do powrotu w roku 686. Niebawem powstały nowe trudności. Św. Wilfryd, usunięty z Yorku, po raz drugi apelował do Stolicy Świętej. W roku 706 przyznano mu diecezje Ripon i Mexham, podczas gdy w Yorku został biskupem św. Jan z Beverley.

Św. Wilfryd zmarł w roku 709 w Undalum (Oundale). Był to mąż niezłomnego charakteru, ceniony wielce nawet przez przeciwników, obrońca powagi Stolicy Apostolskiej i dzielny misjonarz.

Modlitwa: Boże, który zbudowałeś Twój Kościół za pomocą religijnej gorliwości i apostolskiej troski św. Wilfryda, spraw, aby dzięki niemu Kościół Twój nieustannie wzrastał w wierze i świętości. Amen.

© 2017 Parafia pw. Matki Bożej Nieustającej Pomocy w Wierzbnej * Odwiedzin: 78073